Harðar góðar æfingar

(Ég á góðri stund í FSu)

Æfingar hér eru mun harðari en ég bjóst við - og ég er að elska það. Tvisvar sinnum í viku eru individual æfingar þar sem allir þjálfarar liðsins eru ofan í þér í 60 mínútur í rosalega intense æfingu. Þarna mæti ég með 3 bakverða samherjum mínum þar sem það er neglt á allskonar boltaæfingar, skotæfingar, hreyfingar, 2 á 2 samspil og 1 on 1 úr mismunandi aðstöðum.

Þjálfunin hér er fáranlega góð. Ég bjóst við góðri þjálfun en að fá svo mikinn vilja, passion, þekkingu og reynslu frá þjálfurunum var einhvað sem ég þorði ekki einu sinni að dreyma um. Ég er að læra fullt af nýjum hlutum hérna og átta mig betur og betur hvað þarf til þess að verða virkilega góður. (Mér líður allavega þannig). En æfingarnar með þjálfurunum eru bestu æfingar sem ég hef nokkurntímann fengið.

Ef ekki væri fyrir veru mína í FSu þá væri ég virkilega lost í mörgu af því sem þjálfararnir eru að tala um. Þrátt fyrir mikinn lærdóm þar þá eru þúsundir af hlutum sem ég á eftir að læra hér. Ég er líka að átta mig betur og betur á því hvað það var ótrúlega mikið sem ég lærði á því að spila og alast upp í Fjölni. Það sem við gerðum í Fjölni var að spila virkilega mikið, læra leikinn soldið sjálfir og fá þannig góða náttúrulega tilfinningu fyrir leiknum. Í dag myndi ég segja að það að læra leikinn sjálfur eftir tilfiningu sé rosalega mikilvægt og það þurfi að hafa gott jafnvægi á milli þess að kenna leikinn og láta leikmenn átta sig á honum sjálfir.

Ég get sagt ykkur að það er mikill munur á milli þess að spila í íslensku úrvalsdeildinni og að æfa hérna í háskólaboltanum. Leikurinn er spilaður allt öðruvísi. Ég var þrjóskur fyrst en maður þarf að vera virkilega auðmjúkur gagnvart sjálfum sér til þess að geta sagt við sig að maður þurfi smá tíma til þess að ná því 100% hvernig t.d spilamennskan gengur fyrir sig, hverskonar gjörðir á vellinum eru árangursríkar gagnvart varnarmönnum hér, hvernig þú lest leikinn, mótherja og samherja.

(Liðs merkið - Logo-ið)

Að spila hér hefur kennt mér(eiginlega bara forcað mér) til þess að læra nýjar hreyfingar, æfa skot endalaust og bæta mig í allskonar atriðum. Svo lengi sem ég er ekki besti gaurinn í liðinu þá líður mér ekki vel. Og ég er ekki besti leikmaður liðsins ennþá.

Það eru 3 stór markmið sem ég hef sett mér fyrir veru minni hér:

#1 - Ég mun verða betri - Bæta mig virkilega mikið.
#2 - Ég mun gera nákvæmlega allt sem þarf til þess að verða bestur.
- Ef það gerir mig betri að vakna klukkan 4 um nóttina til þess elta svín um bæinn þá mun ég gera það.
- Ef ég þarf að skjóta 1000 skotum á hverjum degi þá geri ég það.
- Ef ég þarf að hugsa vel um líkama minn og borða vel hvern einasta dag þá geri ég það.
- Ef ég þarf að borða remúlaði til þess að verða betri þá geri ég það, u get the point... hvað sem mér dettur í hug og hvað sem ég tel að geti gert mig betri þá mun ég gera það.
#3 - Ég mun aldrei gefast upp. Sama hversu erfitt þetta gæti mögulega orðið þá er ég ekki á leiðinni heim.

Það sem maður áttar sig á þegar maður fer svona utan af landi að spila er hvað það er sem virkilega skiptir mann mestu máli eftir að maður hættir að spila. (Í mínum tilfellum liðin sem ég hef spilað með hingað til). Allir titlarnir, sigrarnir og töpin eru ekki það sem maður hugsar um þegar maður lítur til baka, heldur allir samherjarnir sem upplifðu nákvæmlega sömu hluti og þú. Bara allir félagarnir. Allar góðu stundirnar og allt ruglið sem fór á milli liðsfélaganna.
Allt frá gömlu gaurunum sem maður spilaði með í Fjölni til kraftajötunsins HaffaJ til Herra Íslands. Ég hafði heyrt gamla menn tala um þetta en maður er búinn að átta sig á þessu núna 21 ára. Vegna þess hef ég hef ákveðið að passa mig að vera ekki of leiðinlegur við samherja mína á æfingum hér. Bannað að stríða þeim og svona.

(Frábær mynd af 87' landsliðinu á sínum tíma)

(Íslandsmeistaralið Fjölnis í MB 11 ára. Klárlega skemmtilegast að vinna titil svona ungur)

Allavega, æfingar hér eru á milljón. Auk allra formlegra einstaklings, liðs og lyftingaæfinga þá tek ég líkama minn to the limit með því að æfa aukalega með því að skjóta mikið, æfa hreyfingar og spila random pick-up leiki við einhverja thugs í almennu íþróttahúsi hér á skólalóðinni. En í þessu íþróttahúsi eru menn að spila 24/7 og það eina sem þú þarft að gera er að droppa inn og það er pick-up bolti tilbúinn fyrir þig. Auk þess passa ég auðvitað vel uppá líkama minn, fer í ísbað, fæ nudd og borða vel.

Skólalega séð hef ég á tilfiningunni að mér gangi virkilega vel. Fyrstu stóru prófin nálgast og þá kemur það almennilega í ljós. Ótrúlegt en satt þá líður mér eins og ég sé að læra eitthvað virkilega gagnlegt. Einhvað sem ég get virkilega millifært yfir í lífið en þessar business philosophys virka fyrir mér jafnt í körfubolta og business - og margar þeirra jafnvel í hinu daglega lífi.

Enda þetta á góðri sögu þegar ég var að borða með liðsfélögunum í matsalnum. Við sitjum þarna 3 félagar að njóta matsins þegar ég sé að það eru einhverjar 3 svartar stelpur sitjandi skáhalt á móti okkur sem horfa einkennilega mikið yfir á borðið okkar. Ég held áfram að borða matinn þangað til ein þeirra byrjar að kalla á mig:

Gella#1: Hey... come over here! ....can you come over here and sit down for a minute?
Ég: (Labba yfir og sest við borðið þeirra)
Gella#1: They've been talking about you all dinner long. They think you are so cute.
Gella#2: Damn boy... you so sexy
Ég: "Segi eitthvað ógeðslega svalt" ... og segi þeim svo að ég sé frá Íslandi
Gella#3: Boy... they just dont create the likes of you over here

(Þetta hefðu mögulega getað verið stelpurnar þrjár)

Eftir þetta spjallaði ég soldið við þær og reyndar grillaði soldið vel í þeim sem endaði á því að ég komst að því að þær geta rappað og fékk þær svo til að freestyla þarna við matarborðið. Ég man ekki nákvæmlega hvernig freestyle-ið var en það var nokkuð smooth og rímaði vel. Ég man sérstaklega eftir rímunni: ,,Sitting over there in his Lacoste shirt so sexy, I wonder if this guy will ever text me".

Auðvitað varð ég virkilega stoltur af sjálfum mér fyrir að hafa náð svo frábærum árangri, ég get ekki logið með það enda alltaf markmið hjá mér að heilla þessar svörtu. Maður verður auðvitað að hugsa vel um börnin sín - alltaf að gæta hagsmuna þeirra og það mun ég svo sannarlega gera með því að giftast einni svartri sem stekkur hátt svo að börnin mín standi sig nú vel í körfunni.

Gleðifréttir bárust svo í dag þegar að Sævar & Dasha Sigurmundsson mættu á svæðið ásamt baby little girl Logan en þau komu við á æfingu í kvöld. Það er auðvitað ekkert annað en snilld að vera kominn með þessa meistara á svæðið.

Annars vona ég að allir séu að massa þetta heima. Ég fylgist með ykkur flestum í laumi.

Eyes of an eygle,
Árni Ragg